Derinde, bir uyumsuzluk otoportresi; görünen ile yaşanan arasındaki mesafenin resmidir. Yüz bir maske gibi belirir toparlanmış, okunabilir oysa duygunun gerçek havası yüzeyin altında toplanır: söylenmemiş ama ısrarcı.
Bu eser, bakışa aşağıya inmesi için bir davettir: biçimin ve benzerliğin ötesine, duyguların gölgeli renklerde ve yavaş ışıkta saklandığı katmanlara. Söylenemeyen hâlâ oradadır; gösterilmeyen hâlâ hissedilir. Derinlerde, görmenin yüzeyinin altına bakmaya bir çağrıdır.
Akrilik ve yağlı boya aracılığıyla imge iki yaşam taşır: dışarıda bir dinginlik, içeride bir akıntı. Yüzey sabittir; derinlikler hareket eder. Bu ikisi arasında benlik belirir ve aynı anda silinir.